Gaz Lambası


      Masumiyetin adı çocuk,
      Yüzlerindeki berraklıktan,
      Gözlerindeki ışıktan
      kırpıpkırpıp maske yapıyorum kendime…
      Çirkinlere batmamak için çabalayan bedenlerimize,
      Bir tutam şefkat, bir tutam sevgi ve sadakat sürebilsin diye…
  
      Çocukken elektrikler kesilirdi sıkça. Ve biz gaz lambası eşliğinde duvarda gölge oyunları oynardık. Benzettiğimiz hayvanların kulaklarını kanatlarını oynattıkça mutluluğun en koyusunu yaşardık.
      Onu söndürmek bile bile yarıştı. Uyumadan evvel lambanın sırça dünyasına üflemekle bizim dünyamıza üflemek aynı şeydi. Sevinç neşe üflenirdi. İçe akan cümleler...
Dudak kıvrımımızda kalan tebessümün karanlıktan haberi yoktu. Biz duvarda oluşan kartalın kanadında çoktan gitmiştik uyku âlemine...
Yokluğun bilinmediği bir zaman diliminde ne çok zengin varmış işte. Gaz lambası olan /duvarları olan/ evinde çocuk cıvıltısı aynı odadan yükselen...
Ayaklarımızı ısıtan tuğla taşından yüreğimize inşa edilen evlerin görkemi villaları kıskandırırdı...
     Ah çocukluk...
     Ahçocuklar! Elime sarıp çocukluğumu yeniden açma şansım olsaydı upuzun uzatırdım işte önünüze. Uzansa idik o kış gecelerine beraber, mutluluğukol koladiz dize yakalarken patik ören ninemizi heyecanla bekleyişimizi şahit kılabilseydim size...
Ama bulursanız bir gaz lambası üfleyin sırça fanustan... Belki kurtulur hayalleriniz sıkıştırılmış bir avuç oyun parkından

YAZIYI PAYLAŞ!

İlk Yorum Yazan Sen Ol!

YAZARIN SON 5 YAZISI
09Ağs

Kendi Rengini Yaşamayı Bilmek

05Oca

Gaz Lambası

24Ağs

Böyle b’ölünmemeli idi mirim!

25Haz

Her İnsan Oruç Tutabilir

15May